



Hooggevoelig en de middelmaat
De mogelijkheden om mezelf te zijn waren dun gezaaid. Mijn ouders keken weg van hun zelfde hoogbegaafdheid en leerden mij om niet op te vallen en vooral waakzaam te zijn op aansluiting en aanpassing. Mensen om mij heen stoorden zich aan mijn hooggevoeligheid en bekwaam worden in in de pas lopen van de middelmaat. Nergens voelde ik het thuis waar ik zo naar verlangde en kon ik mensen zien voor wat ze waren; gewone mensen met een gemiddelde intelligentie en met de neiging hun emotionele wereld en intuïtie te verwaarlozen. Bij de ontwikkeling van mijn identiteit en mijn plek in groepen, is het overleven als je je niet gespiegeld weet in je omgeving. Daarbij begreep ik de gewone mens heel goed, maar voelde ik me onbegrepen en eenzaam in mijn verlangen gelijkgestemden te ontmoeten en rijk te zijn met waarden die om mij heen gedeeld werden.
Op weg naar wie ik nu vandaag ben, heb ik geleerd om naar mijzelf te kijken en diepgaand onderzoek te doen naar de kern van mijn zijn. De antwoorden die ik zocht, waren niet in mijn omgeving te vinden, alleen binnen in mijzelf. Hoezeer ik me ook inspande om met de feedback van anderen en de aansturing van leidinggevenden te worden wie ik niet was, het heeft me niet gered om gelukkig te worden en verstand te krijgen van mens zijn in de middelmaat. Wat werk en beroep betreft kon het geen kwaad een stapje terug te doen en rustig aan te zien hoe anderen leefden met politiek spel, bureaucratie en winstbejag, zonder het te willen veranderen of recht te zetten. Waar ik gewaardeerd werd en gezien waren de plaatsen waar ik niet bezig was om anders dan mezelf te zijn en om anderen te tonen hoeveel ik waard was en kon betekenen.

Jezelf zijn en boven op de berg zitten
In de huidige tijd waarin mensen bevraagd worden op hun zijn, authentiek en autonoom veerkracht moeten tonen en leider willen zijn van de voorhoede, kijken mensen naar de voorlopers op de rest. De wetenschap over een vriend zijn van de menigte en van verandering tegenhouden zodat alles hetzelfde kan blijven, heeft er veel weg van om vooral de menigte voor te blijven en geen blijk te geven van zaken die in de toekomst liggen. Wie vaardig is in dagenlang naar de grond voor zich kijken en niet omhoog naar het zonlicht, mist de boot om het wenkend perspectief te schetsen en mensen hierin mee te nemen. Het doet bovendien een beroep op moed, bewustzijn en idealen die gestoeld zijn op realisme en de dageraad pakken. Ik ben op veel plekken geweest, maar ik kon er geen vinden die me de ruimte bood om dit vrij baan te geven en af zag van conformisme en verwarring in het bovenbrein.
Hoewel ik veel geleerd heb over mensen, organisaties en de professionals die erin werken, heb ik geen vrees meer om te zeggen waar het op staat en de verbinding te leggen naar de meesten die het moeten aanhoren. De mogelijkheid om het te vertalen naar dieper gelegen drijfveren en motivatiebronnen heeft me veel gebracht. Waar het om mensen gaat die zich gezien en gehoord willen voelen, zijn de mensen die hiervan op een liefdevolle manier de confrontatie aan willen met zichzelf, erg dankbaar. Voor diegenen die meester willen blijven van positie, macht en status, het lastig vinden om naar binnen te kijken en om rekening te houden met de belangen van anderen, is het slecht nieuws. De overtuiging van juist diegenen die het moeilijk vinden om te reflecteren, is helaas dat zij het wel willen weten, maar het niet belangrijk vinden om overstag te gaan en te verbinden met de realiteit van mens en samenleving. Congruentie in taal en verstand, maar ook in zijn, emotionele ontwikkeling en intuïtie is een bode voor een mens die in staat is oprecht, authentiek en autonoom te zijn. Zijn in het moment is de enige plaats waar de realiteit, verbinding met anderen en een authentiek zelfbewustzijn samen komen.

De laatste jaren van mijn docentschap aan de hogeschool, was het mijn opdracht om erkenning te verwerven voor mensen die anders bedraad zijn en trauma achter de rug hebben. Ik heb er een flinke kluif aan gehad hen klaar te stomen voor een baan waarbij zij de ontwikkeling van anderen moeten gaan aansturen. Het meesterschap van deze taak, lag in het moment om zelf klaar te raken met wat geweest was en op te komen voor de meester in mij die toe was aan begeleiding en coaching van hoogbegaafde volwassenen. Er zijn flink wat mensen die er geen probleem mee hebben om zich voor te doen als natuurgetrouw en als de slimste en beste mens die er bestaan heeft. Maar ik zal zelf geen voorstander zijn van anderen de das om doen en zelf beweren dat je de waarheid in pacht hebt. Het gaat er juist om te begeleiden naar een verwezenlijking van het zelf en de mogelijkheden aan te grijpen ondanks de verschillen toch in de samenleving een rol te kunnen spelen.
De sociaal maatschappelijke vraagstukken van ongelijkheid, inclusie en duurzaam samenleven hebben er geen baat bij om alleen wat af te vinken op het terrein van containerbegrippen, eeuwige pilots en kleine stapjes voorwaarts. Ik heb zelf ondervonden dat hoe verschillend mensen ook zijn, het bewustzijn van de onderlinge verbinding tussen mensen noodzakelijk is. Het collectief wat in een mens verenigd zit, biedt de aanknopingspunten voor elk mens om te ontwikkelen naar eenheid, harmonie en samenzijn. Daarin zie ik een opdracht om bewustzijn van jezelf te ontwikkelen en uit te vinden wat jouw plaats in het grotere geheel moet zijn. De begeleiding die ik geef en de programma’s die ik ontworpen heb, doen precies dat. De socioloog van arbeid en organisaties in mij wil dit naar voren brengen en aangeven dat de weg naar voren voor iedereen een pad is van zelfontwaking.

Voor wat betreft hoogbegaafd zijn en neurodivers verdacht worden is het geen geheim meer dat zelfstandig verder gaan een roeping was die uitvoering moest krijgen. Creativiteit en intens beleven zijn immers niet aan structuren en protocollen gebonden. Daarnaast werd het hoog tijd in eigen tempo door te voeren wat ik aan idealen had, aan rechtvaardigheid voelde en de onderwerpen aan te snijden die in het normale debat aanwezig zijn, maar geen plaats krijgen in een gesprek of opleiding. De mogelijkheid om sensitiviteit te verbinden aan paranormale vaardigheden zijn voor menig hoogbegaafde onbekend en worden afgedaan als nonsens en zweven. Voordat ik verder ga hier een debat over te voeren is overweldigd zijn een terrein waar iedereen zich over uit laat, maar niemand weet wat de oplossing is en wat de oorzaak. Nader bekeken in het licht van hooggevoelig en hoogbegaafd is het niet verassend dat dit juist diegenen zijn met een bovennatuurlijk bewustzijn en in staat zijn van afstand en dichtbij waar te nemen wat niet door anderen wordt opgemerkt. Zo bekeken is bewust en natuurlijk geen vijand en kunnen mensen met een gerust hart ontdekken waar al die gevoeligheid en sensitiviteit nou mee te maken heeft.

Onbezorgd kennismaken
Wil je meer weten over wie ik ben en wat ik doe? Zou je graag jouw verhaal met me delen of zoek je antwoorden?
Geef je hier op voor een persoonlijk en vrijblijvend gesprek van 30 minuten met mij.